صلاح الدين ايوبى از نظر شيعه : ما منكر مبارزات صلاح الدين در جنگهاى صليبى نيستيم و نميخواهيم شجاعت و شهامت او را عليه استعمارگران ناديده بگيريم . كسانى كه او را مذمت كرده ميگويند : صلاح الدين پيمان صلح با اروپا بسته بود كه تا سه سال و 6 ماه عليه هم تجاوز نكنند و صليبيها قسمتى از سرزمين فلسطين كه محدود بيافا - عكا - صور - طرابلس - انطاكيه بود تحت تصرف داشته باشند « 1 » ولى عليرغم اين پيمان با آنان مبارزه كرد . اما ما اعتراض بجنايات او نسبت بزن و بچه‌ها داريم . هنگاميكه ما ميخواهيم جنايات و ظلمهاى او را نسبت بفاطميها كه بزرگان و صاحبان نعمت او بودند تفسير كنيم ممكن است وجهى پيدا كنيم ؛ ولى جنايات او را نسبت بكتابخانه و آثار علمى و فنى كه در اوضاع سياسى و اجتماعى مؤثر است بچه مطلبى تفسير كنيم ما وجهى براى عمليات صلاح الدين نسبت به شيعه جز تعصب خشك نداريم : زيرا فرقى بين شافعى و مالكى و حنفى و حنبلى و شيعه نيست ، چون همه معتقد به قرآن و سنت هستند ، و دانشمندان اهل سنت به اين حقيقت رأى داده‌اند و امثال شلتوت ، و ابى زهره و مدنى و باقورى و غزالى و سائر رهبران دينى متقدمين و متأخرين به اين حقيقت اعتراف كرده‌اند . راستى اگر واقعا صلاح الدين پيرو مذهب شافعى بوده است ، شافعى اهل قبله را كافر ندانسته و خون شيعه را حلال نميداند ! جاى تعجب نيست كه صلاح الدين مرد شجاع و مبارزى باشد ولى پيرو تعصب نيز باشد ، و با جنگهاى فراوان باز متعصب بوده و تعصب جزء دين و عقيده او محسوب باشد . بنابراين هركس كه جنگ‌آور شد ، عليه مفاسد قيام نكرده و هر كسى كه حمله بدشمن كرد نميتوان گفت نبايد بسائر عمليات او اعتراض كرد و از محيط خانوادگى و تربيتى او انتقاد نمود : زيرا امثال عنتره كه از شجاعان جاهليت بوده‌اند از آبرو و اموال خود دفاع ميكردند و عليه دشمن پيكار مينمودند و در عين حال براى مطالب باطل تعصب بخرج ميدادند و زير بار حق نميرفتند ، و قوم خود را يارى كرده و عليه بيدادگرى ميجنگيدند و در راه عدالت و انصاف پيكار مينمودند . ما ديده‌ايم اشخاصيكه خود را فاضل و دانشمند ميدانند ولى اعتقاد بمطالب

--> ( 1 ) خطط مقريزى ج 3 صفحه 170